Wybierając się na wyprawę w góry należy obowiązkowo na nogach mieć założone porządne buty . Ja miałem ( wojskowe desantówy) sprawdziły się bardzo dobrze. W trakcie wędrówki zdarzyło mi się wejść do wody pod kostki. Czasem trawa jest tak przesiąknięta wodą iż sprawia wrażenie chodzenia po gąbce. Ponadto kombinezon przeciwdeszczowy, koniecznie grzane winko w termosie oraz aparat z dobrym obiektywem a najlepiej z wymiennym. Czapka, rękawice ze skóry. Ubierać się raczej na cebulkę aby można było na bieżąco ubierać się i rozbierać, gdyż wspinając się będzie bardzo ciepło a po wejściu na szczyt wiatr jest dość dokuczliwy i zimny. Pogoda zaś potrafi się zmienić w ciągu pół godziny od słońca po deszcz.

Witam w sprawie gor to ubrac nalezy sie normalnie jak w kazde gory i koniecznie na cebulke tu masz racje.Ale z grzanym winem rozumiem ze to zart .w kazdym razie ja bede na wyspach w pazdzierniku i jednym z moich glownych celow sa wlasnie gory.Masz moze zdjecia z twoich wypraw???Moze jakies konkretne opisy szczytow na ktorych byles itp. Pozdrawiam dzieki

Troszke zeby odswiezyc temat.Ma ktos foty z jakis gorskich wycieczek na owcach?
Szczegulnie chodzi mi o Slættaratindur(ktory bedzie moim glownym celem)a takze Gráfelli,
Árnafjall.
Byl ktos na Cape Enniberg ten klif tez planuje zaliczyc.
Ma ktos jakies ciekawe propozycje na gorki do zdobycia?

Hej,
szlaków na Slættaratindur jest kilka. Najłatwiejszy zaczyna się wzdłuż drogi między Giógv a Eidi. Kilka zdjęć ze szczytu jest w nagłówku strony. Do pokonania jest około 300 metrów w górę. Na początku trasy idzie się wprost do góry, aż natrafisz na ścieżkę.
Nie byłem na Arnafal, ale widząc szczyt na google earth domyślam się, że nie jest to łatwa droga.
Co do Enniberg to sprawa jest prosta - zaczynasz na skraju zabudowań w Vidaredi. W necie jest kilka zdjęć z tego szlaku. Nie ma co kombinować, trzeba iść granią zaczynającą się na wysokości kościoła.
Największym górskim wyzwaniem jest szlak na Kunoyarnakur. To najwyższy przylądek na Owcach - ponad 800 m.n.p.m. Nie jest to płaska ściana, jak w przypadku Enniberg, ale jest o 50 metrów od niej wyższy. Szlak jest niezwykle trudny. Nigdy nie miałem okazji go przejść, ale widziałem ta drogę od strony morza na całej jego długości.
To w zasadzie wyprawa na co najmniej dwa dni. W centrum Turystycznym w Klaksvik jest namiar na przewodnika, który może Cię tam poprowadzić.

pzdr600